| | |
|
انواع سی دی و نرم افزار های جدید |
لینک های داغ |
|
|
|
| | |
اخبار روز ::
تهران مانیا ::
نسل جوان :: بالاشهر :: ایران من
ایران 20
:: امواج ::
هفت ستاره ::
طنز ::
ایران شادی :: خنده ::
دنیای خنده
|
|
|
خانم روزالين پيكارد داراى يك گروه تحقيقاتى در زمينه رايانه در موسسه موسوم به «آزمايشگاه رسانه اى» در دانشگاه MIT آمريكا است. وى درصدد است سيستم هاى پردازشگر نوآورانه اى توليد كند كه قادر باشند عواطف و احساسات را تفسير كنند و به حالات احساسى كاربران رايانه واكنش نشان دهند. دكتر پيكارد در مورد نحوه ساخت رايانه هاى داراى عاطفه و احساسات و برخورد صحيح ميان انسان و ماشين به مصاحبه اى با هفته نامه اشپيگل چاپ آلمان پرداخته است. متن اين مصاحبه كه در جديدترين شماره هفته نامه مذكور (شماره ۱۸ سال ۲۰۰۴) به چاپ رسيده در زير از نظرتان مى گذرد.
•خانم پيكارد، آخرين بارى كه دچار نوعى احساس عاطفى در برخورد با يك رايانه شديد، كى بود؟
درست چند روز پيش. من مهمانان مهمى داشتم و مى خواستم براى آنها از يك متن پرينت بگيرم. به جاى آنكه دستگاه فرمان چاپ را به چاپگر بفرستد پيغامى روى صفحه نمايشگر ظاهر شد كه خبر از بروز نوعى اشتباه مى داد. در آن زمان واقعاً عصبانى شدم.
•براساس طرح شما يك چاپگر كه مجهز به «برنامه هاى احساسى» باشد در هنگام بروز نقص چه پيامى بايد ارائه دهد؟
هرگونه برخورد و واكنشى ميان انسان و ماشين بايد براساس همان معيارهايى صورت گيرد كه ارتباطات متقابل ميان دو انسان را شكل مى دهند.
•يعنى مى گوييد اگر قرار باشد يك دستگاه چاپگر را به برخوردها و واكنش هاى عاطفى مجهز كنيم، بايد اين دستگاه به هنگام خراب شدن از كاربران معذرت خواهى كند؟
ما با انجام آزمايش هاى مختلف به اين نتيجه رسيده ايم كه دستگاه هايى كه بتوانند به احساسات كاربران خويش واكنش نشان دهند در بين عموم ارزش و امتيازات بيشترى پيدا مى كنند. من معتقدم دستگاه هاى پردازشگر به احساسات و عواطف بيشترى نياز دارند!
•ببينيد، به نظر مى رسد شما در مورد مقايسه رايانه با انسان مبالغه مى كنيد و خيلى ها چنين چيزى را قبول ندارند.
اما برخورد اين دو شباهت هاى زيادى به رفتار و برخورد ميان دو انسان دارد.
•آيا فكر مى كنيد به جاى نحوه ارتباطات فعلى ميان انسان ها و رايانه واقعاً مى توان به رايانه احساس بخشيد و اين احساس ها را در مواقع لازم تحريك كرد؟
احساسات انسان وابسته به بدن وى هستند. لذا گروه كارى اى كه من آن را اداره مى كنم براى دادن احساس به رايانه به دنبال كپى كردن كامل از احساسات انسانى نيستند، بلكه مى خواهند رايانه ها را تنها به مكانيسم هايى مجهز كنند كه وظايفى شبيه احساسات انسان را ايفا كنند. ما مى خواهيم رايانه درست مثل يك انسان كه با حركات بدن و يا حالت چشم روحيه خود را نشان مى دهد نمود احساسى بيرونى داشته باشد.
• اما رايانه كه مثل انسان چشم و صورت ندارد كه چنين كارى را انجام دهد.
ببينيد ما براى ارتباط احساسى ميان دوطرف در رايانه مجموعه اى از سنسورها را قرار مى دهيم. به عنوان مثال برخى رايانه هاى آزمايشى ما از طريق دوربين حركات چشم و حالت صورت كاربران را زير نظر مى گيرند. رايانه هاى ديگرى نبض، تنفس و آهنگ بيان جملات توسط مخاطب انسانى خويش را بررسى مى كنند. احساسات را نمى توان به صورت كاملاً طبيعى اندازه گيرى كرد اما آن دسته از واكنش هاى بدن انسان كه ناشى از خشم، ترس و كنجكاوى هستند، ملموس و قابل بررسى اند.
•به نظر مى رسد آنچه شما درصدد دستيابى به آن هستيد نمى تواند خيلى چيزى فراتر از دستگاه هايى نظير دستگاه دروغ سنج باشد.
پس از حملات يازده سپتامبر پيشنهادهاى مختلفى مطرح شد مبنى بر اينكه ما دستگاه هاى خود را در خدمت مراكز بازرسى و سنجش دروغگويى قرار دهيم. من نمى خواهم چنين كارى را انجام دهم. البته فشار شديدى در اين زمينه وجود دارد. نمى خواهم دستگاه هايم در اختيار افراد غيركارشناس و در جهت مقاصد نظامى و امنيتى قرار گيرند.
•آيا اصلاً شما فكر مى كنيد كه بتوان فردى را كه قصد دارد عمليات انتحارى انجام دهد، از طريق اندازه گيرى و سنجش ويژگى هاى بدنى شناسايى كرد؟
خير، دستگاه هايى نظير دستگاه هاى دروغ سنج اطلاعاتى ارائه مى دهند كه به سختى قابل تفسير هستند.
•آيا اصلاً تحقيقات شما از سوى همكارانتان جدى گرفته مى شود؟
بله، كاملاً. مدت ها است كه برخى دستاوردهاى ما عملاً مورد استفاده قرار گرفته اند. به عنوان مثال چند سال پيش يك دستگاه جست وجوگر ويديويى براى رايانه ها ابداع كرديم كه اكنون مورد استفاده قرار مى گيرد.
•فكر مى كنيد چه زمانى بشر بتواند در كنار هوش نوعى احساس و عاطفه را هم در رايانه پياده كند؟
ما در بحث انتقال احساس به رايانه در همان مرحله اى هستيم كه در دهه شصت زبان رايانه و برنامه نويسى رايانه اى در آن مرحله قرار داشت _ در آغاز راه- اما امروز تحولات سريع تر اتفاق مى افتند. طى ده سال آينده برخورد با پردازشگرهاى احساسى امرى عادى خواهد شد.
•در فيلم علمى تخيلى«۲۰۰۱» فضانوردان و ستاره شناسان توسط رايانه تربيت مى شوند. آيا فكر مى كنيد به چنين زمانى برسيم؟
وقتى فيلم مذكور را كه ساخته استنلى كوبريك است براى اولين بار ديدم واقعاً تحت تاثير آن قرار گرفتم. رايانه موسوم به «هال» تا حد اعجاب آورى احساسى است. اگرچه اين رايانه التماس هم مى كند، اما قاتل نيز هست. ما چنين چيزى را نمى سازيم.
منبع : هفته نامه اشپيگل چاپ آلمان
| |
مطلب بعدی
::
مطلب قبلی
|
|
|
| |
|
|
|
| | |
موضوع: گفتگو با استاد دانشگاه MITدرباره عاطفه در رايانه
