ارتباط سن و پوست

پزشکي(سلامتي و بهداشت) :: بهداشت پوست و مو

موضوع: ارتباط سن و پوست

ايران :
دكتر سعيد شفيعيان
متخصص پوست - مو - زيبايى
اصولاً تعيين يك سن خاص براى تمامى افراد كه بتوان از آن سن به بعد فرد را مسن قلمداد كرد بسيار مشكل است. چرا كه افراد مختلف تفاوتهاى فردى بسيارى در مورد پيدايش تغييرات ناشى از سن دارند. به هرحال آنچه روشن است اين است كه مسائل و مشكلات پوستى در گروه افراد مسن بسيار شايع ومهم است. در يك گزارش با بررسى تعداد زيادى از افراد، مشكلات پوستى در قريب به ۴۰ درصد افراد بين ۶۵ تا ۷۴ سال حداقل يك بيمارى پوستى قابل توجه كه نياز به معاينه توسط پزشك و يك اقدام درمانى جدى داشت مشاهده گرديد.
هرچند روند افزايش سن شامل تمامى اعضاى بدن انسان مى شود ولى تغييرات پوستى بخصوص در صورت براى افراد بيشتر موردتوجه قرار مى گيرد.
تغييرات پوستى ناشى از سن مى تواند ناشى از مسائل ژنتيكى و ارثى، تغييرات هورمونى يا تأثيرگذارى عوامل خارجى و در رأس همه آنها اشعه ماوراى بنفش خورشيد باشد. لذا به نظر مى رسد مؤثرترين روش در پيشگيرى و كندكردن روند افزايش سن در پوست كاهش اثرات سوء آفتاب روى پوست با روش هاى مناسب باشد.
در اينجا سعى براين است كه مشكلات پوستى شايع ناشى از افزايش سن به اختصار توضيح داده شود. به صورت پيش رونده اى با افزايش سن ميزان خشكى پوست افزايش يافته تا حدى كه مى تواند زندگى عادى فرد را مختل كند. يكى از شايع ترين فرم هاى خشكى پوست تغييرات ناحيه ساق پا بخصوص در فصل زمستان است . شست وشوى فراوان و با استفاده از عوامل شوينده قوى از عوامل تشديدكننده اين بيمارى هستند. استفاده از صابونهاى ملايم مناسب، كاهش درجه حرارت آب موقع استحمام و استفاده ازمرطوب كننده ها پس از استحمام مى تواند در پيشگيرى و درمان اين نوع خشكى پوست مؤثر واقع شود.
زخم بستر و زخم هاى فشارى يكى از مشكل سازترين مسائل پوستى افراد با سنين بالا بخصوص نزد افرادى كه از تحرك كافى برخوردار نيستندمى تواند باشد. زخمهاى مذكور در نواحى تحت فشار بخصوص باسن، طرفين لگن، قسمت هاى تحتانى ستون مهره ها و حتى پاشنه پا و آرنج و قوزك هاى پا مى تواند ديده شود. شروع ضايعات به صورت مناطق قرمزرنگى است كه به سرعت زخمى شده و گسترش مى يابد. بهترين اقدام در جهت پيشگيرى از زخمهاى بستر تحرك در حد امكان و در بيمارانى كه امكان تحرك ندارند تغيير وضعيت اين افراد به تناوب است. تشك هاى مواج و راههاى ديگرى نيز وجود دارندكه با نظر پزشك به كار گرفته مى شوند.
خارش در افراد مسن مى تواند در تمامى سطح پوست و يا محدود به مناطق خاصى از بدن باشد. اين نكته مهم است كه مطلع باشيم اغلب خارش در افرادمسن يك عامل زمينه اى داشته و درمان عامل مسبب با بهبود قابل توجه خارش همراه خواهد بود. خارش بخصوص در سالمندان مقيم در خانه هاى سالمندان از جهت بيماريهاى واگيردار بايد موردتوجه قرار گيرد.۲۵ درصد افراد بالاى ۶۵ سال حداقل در يك نوبت زونا را تجربه مى كنند. شروع آن به صورت درد و پس از مدت كوتاهى پيدايش ضايعات تاولى ريز در محل درد مى باشد.
زخمهاى ساق پا در افراد مسن يك مشكل جلدى جدى است كه اغلب به علت مشكلات عروقى ايجاد مى شود. سوءتغذيه و بيماريهاى همراه نيز مزيد علت براى عدم بهبود اين زخم ها است.
تومورهاى پوست به صورت شايع تر در سنين بالا ديده مى شود. لذا پيدايش ضايعات جديد پوستى به صورت زخم و يا ضايعات غيرزخمى همواره بايد جدى تلقى شده و با پزشك مشاوره گردد.
پيدايش برخى ضايعات پوستى كه به صورت شايع تر در افراد مسن مشاهده مى شود نبايد از نظر دور بماند مثل خونريزيهاى زيرجلدى كوچك بخصوص در ناحيه پشت دست و ساعد، پيدايش لكه هاى قهوه اى پشت دست و صورت.
نكته مهم در مورد سنين بالا اين است كه احتمال پيدايش عوارض دارويى به مراتب بالاتر از گروههاى سنى پايين تر است . بدين معنى كه مثلاً مصرف يك داروى خوراكى ضدخارش و حساسيت ساده مى تواند همراه تغييرات هوشيارى و اختلالات تنفسى گردد در حالى كه مصرف همين دارو در سنين پايين تر اغلب عارى از هرگونه عارضه است. بنابراين مصرف دارو در افراد مسن بايد با احتياط كامل و با نظر پزشك معالج باشد

مطلب بعدی :: مطلب قبلی