عامل بسيار مهم عدم ترک اعتياد

پزشکي(سلامتي و بهداشت) :: اعتياد و مواد مخدر

موضوع: عامل بسيار مهم عدم ترک اعتياد

سلامت :عامل بسيار مهم براي اينكه معتاد مصرف مواد مخدر را ترك نكند، وابستگي فيزيكي و جسمي به مواد مخدر است. وابستگي فيزيكي فقط بعد از مصرف چندباره موادمخدر در شخص معتاد ايجاد مي‌شود و از لحاظ فيزيولوژيك فرد به آن ماده اعتياد پيدا مي‌كند. حال اگر اين ماده مخدر به فرد نرسد وضعيتي به‌نام نشانگان محروميت ايجاد مي‌شود. همان چيزي كه حتما بارها و بارها در فيلم‌هاي سينمايي و شايد حتي در زندگي روزمره خود ديده باشيد.
اگر هرويين را به‌عنوان مبناي بحث در نظر بگيريم چيزي كه بنام هروئين در خيابان به معتادان فروخته مي‌شود كمتر از 25 ميلي‌گرم هرويين دارد و بقيه‌ آن مواد افزودني نظير پودر تالك و حتي گچ ديوار است. اثر اين مقدار هروئين 3 تا 5 ساعت باقي مي‌ماند و بعد از آن فرد براي جلوگيري از بروز نشانگان محروميت نياز به چندين بار مصرف مجدد مواد مخدر در روز دارد. مشكل و هزينه اين مقدار مصرف دارو در روز همواره فرد معتاد را تحت فشار قرار مي‌دهد تا براي خريد مواد مخدر پول بدست آورده و بعد رابط را پيدا كند و از او مواد بخرد. به هر حال دير يا زود پول و يا مواد مخدر يك معتاد به پايان مي‌رسد و آنگاه نشانگان محروميت آغاز مي‌شود. چيزي كه معتادها به آن مي‌گويند <خماري.>
علايم محروميت از اپيوييدها (مرفين، هروئين، ترياك و ساير مشتقات آنها8 ) تا 10 ساعت بعد از آخرين دوز ظاهر مي‌شود. ابتدا اشك‌ريزش، آب‌ريزش بيني، خميازه كشيدن و تعريق ظاهر مي‌شود. در مراحل بعدي بي‌قراري هنگام خواب و به‌دنبال آن ضعف، لرز، دانه‌دانه شدن پوست، تهوع و استفراغ، درد عضلات حركات غيرعادي شبيه جفتك انداختن، افزايش تنفس، افزايش دماي بدن و فشارخون اتفاق مي‌افتد. دوره حاد نشانگان محروميت 7 تا 10 روز طول مي‌كشد. مرحله دوم يك محروميت طولاني 26 تا 30 هفته به طول مي‌انجامد و با افت فشارخون، كاهش ضربان قلب، كاهش دماي بدن و گشاد شدن مردمك مشخص مي‌شود.
در عين حال مصرف‌كنندگان موادمخدر تمايل به مصرف چندين دارو و الكل هم دارند. هيچ‌يك از داروهاي آرامبخش يا محرك جانشين اپيوييدها نمي‌شوند. ولي اثر مواد مخدر را تشديد مي‌كنند. بنابراين ممكن است نشانگان محروميت تركيبي از محروميت از كل يا چند دارو و ماده‌مخدر باشد. براي درمان اين افراد ابتدا بايد فرد را از مرحله حاد نجات داد كه در مراكز درماني مجهز صورت مي‌گيرد. اما براي درمان طولاني مدت مي‌توان از روش‌هاي دارويي و رواني - اجتماعي استفاده كرد. نظرات متفاوتي درباره تاثير هر كدام از اين روش‌ها وجود دارد ولي بر مبناي تحقيقات دانشمندان در معتادان مزمن روش‌هاي دارويي و در معتادان با سابقه مصرف كوتاه‌تر روش‌هاي رواني - اجتماعي بهتر جواب مي‌دهد. درمان دارويي به منظور رفع مسموميت به كار مي‌رود. اصول سم‌زدايي مانند همه داروهاي ديگر است يعني جانشين كردن يك داروي خوراكي طولاني اثر به جاي دارويي كه مورد سوء مصرف قرار گرفته است. در ادامه درمان وضعيت بيمار تثبيت شده و سپس داروي جانشين به‌طور تدريجي قطع مي‌شود. براي درمان افراد معتاد به هرويين و ساير اپيوييدها معمولا از متادون استفاده مي‌شود كه تاثيرات مطلوبي براي ترك اعتياد اين افراد داشته است. به هر حال گر چه ترك دادن فيزيكي و جسمي يك معتاد با كمك متادون و يا داروهاي ديگر كار سختي نيست احتمال بازگشت مجدد اين افراد سمت مواد مخدر وجود دارد. چيزي كه نياز به مشاوره‌هاي دقيق اجتماعي دارد

مطلب بعدی :: مطلب قبلی